Replika niemieckiego granatu ręcznego - Stielhandgranate M16

Stielhandgranate:

Na początku lat 20. XX w. Zarząd Uzbrojenia Reichswehry postanowił wprowadzić do uzbrojenia nowy typ granatu trzonkowego. Nowa konstrukcja miała się charakteryzować większą niezawodnością a także być przystosowana do długotrwałego magazynowania. Prace zakończyły się wprowadzeniem w 1924 roku do uzbrojenia granatu "Stielhandgranate 24 mit Brennzünder 24" (Stielhgr.24 mit Bz.24). Równocześnie zaczęto produkować granat ćwiczebny Übungsstielhandgranate 24 mit Bz. 24.

Pierwsze serie granatów Stielhgr. 24 miały na korpusie hak służący do mocowania granatu na pasie, ale szybko przestano go montować, ponieważ okazało się, że żołnierze i tak noszą granaty wsunięte za pasy. Zmieniono także detonatory na bardziej odporne na wilgoć. Nową wersję oznaczono jako "Stielhandgranate 39 mit Brennzünder 39". Opracowano także granaty dymneNebelhandgranate 39 o konstrukcji wzorowanej na Stielhandgranate.

W 1942 roku Zarząd Uzbrojenia Waffen-SS opracował koszulkę odłamkową (stalowa rura nakładana na głowicę granatu) zwiększającą liczbę odłamków powstających po wybuchu granatu. Wkrótce potem podobną koszulkę opracował Zarząd Uzbrojenia Wehrmachtu. W końcowym okresie 1/3 produkowanych granatów była wyposażona w takie koszulki.

Ocenia się, że wyprodukowano ok. 100 mln sztuk tych granatów.

Replika została wykona z elementów drewnianych oraz stali.